sft. 1. Buklangan; buklogʻlik; bukilgan, egilgan.
Prokuror Nasriddinov choʻntagidan toʻrt bukik bir qogʻozni chiqarib, qoʻlini stoldagi qoʻngʻiroqqa choʻzdi. — K. Aliyev, Maraz
Rang-barang kiyimdagi bolalar qaddi bukik, sochlari oppoq, keng yuzli kampirning atrofini chugʻurlashib oʻrab olishdi. — S. Nurov, Mehrigiyo
Uning [Ikromning] bukik yelkalari rostlangan, koʻzlari katta-katta ochilib, olayib ketgan edi. A. Asilov, Ikrom inda-masalan
Kimlar xushbaxt, kimlar xoksor, Kimlar qaddi bukik, misli yoy! — Mirtemir
2. Quyi solingan, egilgan.
Hammaning boshi bukik, koʻngli siniq edi. — Oybek, Navoiy