ot 1. Bozorga xos muomalalar, qoidalar, rasm-rusum va shu kabilar
2. Bozorchi kasbi.
— Bozorchiligimizdan nomus qilaman, — Dadavoy aka unga [Lobarga] egilib, asta gapirdi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar
Поиск
По запросу «bozorchilik» — результатов: 2
Словарные статьи
2
Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 2 словарях
ot 1. Savdo-sotiq ehtiyoji bilan bozorga kelgan kishi, bozorda koʻp yuruvchi.
Shaharda ochlar va xayr soʻrovchilar koʻpaygan edi. Ular xayr soʻrab choʻzgan qoʻllari bilan doʻkondorlarni ham, bozorchilarni ham, samovardagi choyxoʻrlarni ham bezor qilardilar. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Kunduzi bozorchilarning gʻala-gʻovuridan charchagan Buxoro sukunat qoʻynida orom olmoqda. — M. Osim, Karvon yoʻllarida
2. Bozorda savdo-sotiq bilan shugʻullanuvchi, bozor-oʻcharni yaxshi biladigan odam.
Men bilan yashaydigan kampir bozorchi xotin edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Bozor kuni bu shaharga kirayin, Men ham bozorchining biri boʻlayin. — Intizor