сфт. 1. Оёқ босиб бўлмайдиган бўш лой ва шундай лой билан қопланган ер, май-дон; ботқоқлик, ботқоқзор.
Бақа ботқоғини қумсар, балиқ — кўлини. — Мақол
Эшак югурар қатқоқда, ҳоли маълум ботқоқда. — Қанотли сўзлар
Ариқни ботқоқдан тозалаб турмасанг, келадиган сув ҳам кейинчалик камайиб, охири бутунлай келмай қолиши мумкин. — Шукрулло, Сайланма
2. сфт. Бўш лойли, шундай лой билан қопланган.
Ботқоқ ва балчиқ ерларда олиб бориладиган деҳқончиликни биз бир қатор халқларда ҳануз учратамиз. — К. Маҳмудов, Қизиқарли пазандалик
3. кўчма Салбий муҳит, гирдоб.
Улар мени жиноят ботқоғига итармоқчи бўлдилар. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
Баландпарвоз мақтанчоқлик билан осмонга қараб, неча йиллик турғунлик ботқоғидан қандай ўтиб келганимизга ҳайронман. — Газетадан
Хизмат бурчи нуқтаи назаридан олиб қаралганда маёр ҳақ: жиноятчилик ботқоғидан тор-тиб чиқариб, одам қаторига қўшиш керак. — Ёшлик