ot 1. Baland ovoz, qattiq tovush, hayqiriq.
zamondan, haqsizlikdan, zulmdan norozilik bongi tobora jaranglay berdi. — A. Muhiddin, Hadya
2. Qoʻngʻiroq, zang; chaqiriq.
Suyunchini ber, hammamiz orziqib kutgan gʻalaba bongi chalinyapti. — S. Karomatov, Oltin qum
Shu payt brigada shiyponidan terimchilarni tushlikka chorlovchi bong eshitildi. — M. Xayrullayev, Koʻngil
- Bong urmoq Baland ovoz bilan daʼvat qilmoq, hayqirmoq. Yigitlardan biri yoʻgʻon tovush bilan atrofga bong urdi: — Yuraver! Maydonga chiqib, roʻyirost chiqib, haqimizni dov qilamiz! — Oybek, Tanlangan asarlarNarzi Rajabov siymosi koʻz oʻngimda qad koʻtardi, nazarimda goʻyo u qurultoy minbariga chiqib bong urardi. — N. Safarov, Olovli izlar