Қидирув

сфт. Ўзбек уруғларидан бири.

от 1. Мих қоқиш, нарсаларни уриш, текислаш, эгиш ёки букиш каби ишларда қўлланадиган, ёғоч ёки темир дастали асбоб.

Остонада мункайиб ўтирган чол ёнбошига қўйиб олган пақирдан қийшиқ-қинғир михларни олиб, болға билан тўғриларди. — С. Аҳмад, Жимжитлик

Унинг [Замоннинг] бир қўлида мушук калласидай калтасоп болға, бир қўлида темир пона. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. тех. Металларга, умуман нарсаларга зарб билан ишлов берадиган оғир механизм.

Бир қозиқнинг ерга кириши қийин бўлди, моторни бошқараётган йигит болғани анча юқоридан ташлади. — С. Юнусов, Кутилмаган хазина

от 1. Болгария мамлакатига мансуб туб халқнинг (миллатнинг) номи.

2. Шу халққа мансуб, тегишли.

Болгар халқи. Болгар тили. Болгар аёл.

от зоол. Сувга яқин ўрмонларда яшовчи, узуноёқ қушлар туркумига мансуб қуш, сояқуш.

Болғабош кундузи офтобдан қочиб, ўсимликлар остида юради, шунинг учун сояқуш ҳам деб аталади. — Ўзме

от зоол. Бошининг икки ёнидаги ўсимтаси болғага ўхшаган, акуласимонлар туркумига мансуб балиқ.

фл. Болға билан урмоқ, болға билан уриб ишлов бермоқ.

сандон устига қўйилган мис тунукани терлаб, бир меъёрда болғалаётган қотма арабга кўз ташламай иложимиз ёʻқ. — Мирмуҳсин, Ҳикоя ва қиссалар

Корпусда металл болғалаш машиналарининг одатдаги шовқинини эшитмаймиз. — Фан ва турмуш