Qidiruv

1. dovyurak, jasur

2. oʻziga ishongan

3. qoʻpol, qoʻrs, surbet

4. aniq (ochiq) (dasxat va hkz.)

ot 1. anat. Oyoqning tizza bilan toʻpiq orasidagi qismi.

Tursunboy qizil etigining qoʻnjini boldiriga burma qilib tushirib olgan edi. — S. Ahmad, Ufq

boʻychangina Muhabbat, lozimini boldirlarigacha koʻtarib qoʻyib, shakarob qilib suv sepilgan hovlini supurayotgan ekan. — N. Qilichev, Chigʻiriq

2. Oyoqning shu qismi orqasidagi soʻm, mushak goʻshti.

Uning dirkillagan boldirlari, tirsillagan koʻkraklari, oppoq bagʻbaqalari, qoʻyingki, gulmisan-gul! — S. Anorboyev, Oqsoy

Uning [Zumradning] tiqmachoqday oppoq boldirlariga qarab qoʻyib, Xolqoʻzi xayollandi. — S. Siyoyev, Otliq ayol

ot shv. Xotinning singlisi, qaynsingil.

Boldiz boldan totli. — Maqol

Yeznam meni tanisa, boldiziman, yor-yor, Boldogʻiga qistirgan qunduziman, yor-yor. — Qoʻshiqlar

Yonimda na qalliq, na boldiz, Na bir yutum qirmizi sharob. — Mirtemir, Asarlar

ot 1. Koʻzsiz silliq uzuk.

2. ayn. Zirak.

Naziraning yelkalari, boshidagi zar roʻmoli, quloqlaridagi boldoqlari yaltiradi. — S. Ahmad, Ufq

Zubaydani chindan ham qoʻgʻirchoq qilib yasatishgan edi: quloqlarida oltin boldoqlar, barmoqlarida gavhar koʻzli tilla uzuklar. — K. Yashin, Hamza

3. koʻchma Oʻsimlik va daraxtlarning boldoq kabi osilib turgan qismi (koʻsak, yaproq va boshqalar).

Uning [Mamatning[ oʻtkir koʻzlari oldida bepoyon paxtazorlar kumush boldoqlari bilan jilmayib koʻrinadi. — Sharq yulduzi

4. Baʼzi narsalarni mahkamlash uchun ularga kiydiriladigan halqa.

Qilich boldogʻi.

5. shv. Hassa, qoʻltiqtayoq.

Boldoqqa suyanib yurmoq.

sft. Boldiri semiz.

fl. Boʻlmoq feʼlining orttirma nisbati.