сфт. 1. Эр кўрмаган, турмушга чиқмаган; иффатли.
Бокира қиз.
Ҳеч қаёққа кетмайман, менга осилманг, бўлмаса, бир бокира жоннинг уволига қоласиз! — К. Яшин, Ҳамза
Сенга шундай бокира жононларни топиб берайки, ҳуснини кўриб, ақлинг оғмаса —ҳисобмас. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон
2. кўчма Қўл тегмаган, киши оёғи етмаган.
Қудратли тракторлар чўлнинг бокира бағрини илк дафъа ёриб, ағдариб, ҳавони гумбурлатар эдилар. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
3. айн. Бокир.
сирқираб ётибсиз тошлар оралаб, бокира сувларим, гўзал сувларим. — Ш. Раҳмон, Гуллаётган тош
Сен менинг қорим-сан, биринчи қорим, Гўё бутун олам сендай бокира. — А. Мухтор, Асарлар
Баҳорнинг бокира таровати ҳам Арслоновнинг кўнглини очолмади. — Шарқ юлдузи
шунда қизнинг бутун борлиғи изтиробга тушиб, бокира қалбида нималар кечмайди. — Газетадан
Мен сизни япроқлар рангига уйқаш, Бокира муҳаббат билан севаман. — Х. Даврон, Тунги боғлар