фл. 1. Ранги қув ўчиб, оқариб кетмоқ.
Остонада турган аёлнинг сўлғин юзи докадек бўзарди, кўзларида ёш томчилари милтиллади. — Ҳ. Шайхов, Рене жумбоғи
Тешабойнинг лавлагидай қизариб кетган юзи бирдан бўзарди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Сидиқжоннинг ранги бўзариб кетди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
2. Ғира-шира ёришмоқ, хира тортиб оқармоқ.
Тонг бўзарди. Оламга ёруғлик ёйила бошлади. — Ҳ. Ғулом, Сенга интиламан
Осмон бўзариб борарди. Тепада фақат бир юлдуз, у ҳам сўнай-сўнай деб милтиллаб турибди. — М. Мансуров, Ёмби
Оппоқ қор босган далалар устида бўзариб тонг отди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
- Бўзариб турмоқ Серрайиб, қаққайиб турмоқ; қимирламай турмоқ. Пича бўзариб тургандан кейин Қоражон секин жилди. — ЁшликИбодулла Ботиралининг ёнида инда-май, бўзариб турган Бўронбекка хўмрайиб қаради. — Ҳ. Ғулом, МашъалБўзариб турмоқдан бошқани билмайди. Энди бу бир Мажнун-да, дейишди. — Баҳром ва Гуландом