1. Har biri(ni) alohida-alohida, yakka-yakka, birin-ketin, bittalab, birma-bir.
Bitta-bitta tarqalishmoq. Olmani bitta-bitta termoq.
U
oppoq kaftini choʻzib, yigitlar bilan bitta-bitta xayrlashdi. — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa
Boʻron oʻzini bu joylarning egasiday tutib, bitta-bitta tushuntirdi. — H. Nazir, Yonar daryo
Keyin semiz barmoqlarini bitta-bitta ogʻziga solib, soʻrib oldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Mana buni qarang: qovurgʻasini bitta-bitta sanasa boʻladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Eshonboyev, oʻziga ergashgan odamlarni bitta-bitta orqada qoldirib, dekanatga qarab borar edi. — P. Qodirov, Uch ildiz
2. Dona-dona qilib, salmoqlab.
Bitta-bitta gapirmoq. Bitta-bitta oʻqimoq.
Qurbon ota ikki qoʻlini beliga qoʻyib, bitta-bitta qadam tashlab borar, uning koʻz oldidan yangi qishloq manzarasi ketmas edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Shoshilmay bitta-bitta aytib berdi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik