fl. 1. Yonib-yonmasdan, oʻchib-oʻchmasdan tutab turmoq.
Ayollar bolalarini biqsib yotgan gulxan tepasiga toʻplaydilar. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
Oʻrtadagi oʻchoqda hoʻl toʻnka biqsimoqda. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Mana bu qora chirogʻing oʻlgur biqsib, koʻzimni koʻr qiladigan boʻldi. — Uygʻun, Hayot qoʻshigʻi
2. Achib-sasib, yaroqsiz holga kelmoq, sasib ketmoq.
Qolgan-qutgani boʻlsa, tuzlab qoʻying, biqsib ketmasin, oʻzingizga kerak boʻladi. — Uygʻun, Doʻstlar
3. koʻchma Bir joyda qimirlamay uzoq yotib, noxush holga kelmoq, yotaverib zerikib, diqqinafas boʻlmoq.
— Tur bolam, yotasanmi biqsib-sasib, — deydi enasi Shavkatga. — Q. Kenja, Togʻ yoʻlida bir oqshom
Dimiqqan uyda havo koʻrmay, toza biqsidi bolam boyoqish, aylanib, ovunib kelsin. — J. Abdullaxonov, Xonadon
Oʻchib kul boʻlguncha, biqsib yotaveramanmi? — A. Muxtor, Tong bilan uchrashuv
4. koʻchma Achchiq-tirsiq gap qilmoq, boʻlmagʻur gaplar gapirmoq.
Jamoatchilik ulardan hisob soʻraydi chekka-chekkalarda biqsib yurmay, gaping boʻlsa, hammaning oldida ochiq gapir, deydi. — Uygʻun, Zamon talabi