Жуда ҳам семиз, ёғ битиб семирган.
Бир маҳал Тўхта она ҳарсиллаб кириб келди. Ундан қовурдоқ ҳиди келар, биққи бармоқлари мой эди. — Ш. Холмирзаев, Оқ отли
Лаълихон ўтирган жойида биққи билакларини елкасигача очиб, эсноқ аралаш керишди. — Д. Нурий, Осмон устуни
Биққи семиз саман от., бир-бир босиб келар эди. — С. Анорбоев, Гўзаллик излаб
совлиқ, кичик бўлишига қарамай, тахтакачдек, бозорда мунчалик биққи қўй ёʻқ, деса бўлади. — С. Абдулла, Соялар