Qidiruv

ot 1. Obyektiv borliq haqidagi yoki muayyan (ilmiy, madaniy, maʼrifiy, maʼnaviy, harbiy va boshqalar) sohalarga oid ilmiy, amaliy maʼlumotlar, tushunchalar majmui; ilm.

Til bilimi. Yer bilimi. Huquq bilimi. Bilim baxt keltirar. — Maqol

Bilim — oltindan qimmat, qilichdan kes-kir, zambarakdan kuchli. — Gazetadan

Chinakam xayol genial bilim talab qiladi. — S. Karomatov, Oltin qum

Bizdan talab qilinadigan narsa butun kuch va harbiy bilimni ishga solish. — N. Safarov

Shu [gazeta va jurnallar oʻqish] bilan dunyoviy bilimlarga boʻlgan tashnaliklarini qondirar, olamdagi gaplardan xabar topar edi, — K. Yashin, Hamza

2. Oʻqimishlilik darajasi, maʼlumot, qobiliyat (eruditsiya).

Uning bilimi zoʻr. Bilimim yetishmaydi. Bilagi zoʻr birni yiqar, bilimi zoʻr mingni yiqar. — Maqol

Bu mansabga u halol mehnati, bilimi, el ishiga sadoqati tufayli erishdi. — Gazetadan

Menga qolsa, institutga eshik qolib, teshikdan kirmagani maʼqul Uz bilimi bilan kirsin. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Yodgor uning otini bilolmay qolgan boʻlsa ham, bilimiga tan bergan, uzoq vaqtgacha qizning gaplarini, chiroyli chehrasini unutolmay yurgan edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

sft. 1. ayn. Bilimdon 1.

Bilimli oʻzar, bilimsiz toʻzar. Maqol.

Ustoz bilimli, shogird ilmli. — Maqol

Oltin yerda qolsa ham, bilimli yoʻlda qolmas — Maqol

Azizaning nazarida, har tomonlama mukammal, odobli, bilimli yigit shu edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. Oʻz kasbining ustasi, mohiri, tajribakor.

Ziroat ilmiga olim, bilimli dehqonsan. Habibiy.

Bilimli, koʻzli dehqonlarni koʻrdik. — Habibiy

sft. 1. Bilimlarni mukammal egallagan; katta ilmga, maʼlumotga ega boʻlgan; bilagʻon, oʻqimishli; bilimli.

Bilimdon odam,

Nodon zarbof toʻnda ham nodon, Bilimdon chirik choponda ham bilimdon. — Qanotli soʻzlar

U — bilimdon va mehribon ustoz, murabbiy, sirdosh doʻst, kuyinchak va mehnatkash inson. — Yoshlik

Aqlli, bilimdon kishi suvi moʻl daryodek shovqin-suronsiz umr kechiradi. — R. Rahmon, Mehr koʻzda

2. Katta ish tajribasiga ega; oʻz ishini, sohasini yaxshi biladigan; omilkor, bilarmon.

Bilimdon ishchi.

Uni [Xadichani] qishloq ayollarining eng oʻktami, bilimdoni deb maqtashar edi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

sft. kam qoʻll. ayn. Bilimli.

— Xoʻp boʻlmasa, — deb temirchini yetti yil oʻqitib, ilmdor, bilimdor qilgan ekan. — Luqmoni Hakim

— Sizni ilmdor, bilimdor qilishlikka toqatim kamroq, — debdi. — Luqmoni Hakim

sft. 1. Bilimi, ilmi yoʻq; maʼlumoti yoʻq, oʻqimagan; nodon.

Bilimsizga ish yoʻq, ishsizga osh yoʻq. Maqol. n

Navoiy bilimsiz tabiblarni jallod shogirdiga oʻxshatadi. — Fan va turmush

2. Turmush tajribasiga ega boʻlmagan, turmushning ikir-chikirlarini bilmaydigan; tajribasiz.

Choʻl oʻzlashtirish, choʻlda ishlash bilimsizga qiyin ekan. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

ot Bilimlarni puxta egallaganlik; bilagʻonlik.

Mudarrislar oʻz bilimdonliklarini koʻrsatib obroʻ orttirish uchun biron masala ustida itdek olishar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi