Izohli lugʻat
· yana 3 ta lugʻatda
sft. 1. s. t. Koʻp narsadan xabardor boʻlgan, koʻp biladigan, bilarmon.
U baʼzi narsalarni katta tanaffusda bilagʻon hamkurslaridan soʻrab olmoqchi edi. — P. Qodirov, Uch ildiz
Oʻziyam choʻrtkesar, bilagʻon odam edi. — Yoshlik
2. Aslida hech narsani bilmaydigan, aravani quruq olib qochuvchi.
Sen juda bilagʻon, haddan tashqari bilagʻon boʻlib ketib-san. — S. Zunnunova, Koʻzlar
Doimo oʻzingizni bilagʻon, boshqalarni nodon hisoblaysiz. — Mirmuhsin, Meʼmor