Izohli lugʻat
· yana 1 ta lugʻatda
1. BIJIR-BIJIR I
3. taql. s. Ayn. bij-bij.
Goʻshtni bijir-bijir qurt bosibdi.
4. Koʻzga gʻimirlayotgandek, jimir-jimir qilayotgandek tuyiladigan va bir-biri bilan chatishib, tutashib, chaplashib ketgan mayda narsalar haqida.
Bijir-bijir xat. Bijir-bijir qilib tikilgan gul.
Poyon-siz qirlarning nihoyatsiz bijir-bijir koʻk gilamlari. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Atlas koʻylak kiymayman, Bijir-bijir guli bor. — Qoʻshiqlar
- Bijir-bijir qilmoq (yoki gapirmoq, soʻzlamoq, tovush chiqarmoq) [Qizlar] Shokir otaning tomi labiga qator tizilishib, bu mahsidoʻz qiz bilan bijir-bijir soʻzlashib ketar edi. — Oybek, Tanlangan asarlarGavharning bijir-bijir qilib gapirib tashlagani shunchalik kulgili ediki, u oʻzini toʻxtatolmay, nafasi yetmay, entikib qolardi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol