fl. Bidillamoq feʼlining birgalik nisbati.
Поиск
По запросу «bidillashmoq» — результатов: 10: Толковый
Фильтр
Словарные статьи
10fl. ayn. Bidirlamoq. —
Opa-chi, opa, dadam xoʻp dedilar, — dedi bidillab Yodgor. — R. Fayziy, Kishilarimiz qissasi
Bosh agronom rangpar, chuvak yuz, bidillab gapiradigan yigit edi. — S. Siyoyev, Otliq ayol
ot 1. din. Diniy aqidalarga kiritilgan oʻrinsiz isloh, dinga xilof yangilik, dinda keyinchalik paydo boʻlgan narsa.
Mir Arab madrasasining kattalari bu bidʼatning gunohini ham Mulla Turob boʻyniga yukladilar. — S. Ayniy, Esdaliklar
-Isloh, albatta, lozim, — patnisning chetini barmoqlari bilan chertib, beparvolik bilan soʻzladi Hakimboyvachcha, — bizda har xil bidʼat ishlar koʻp. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Eskidan qolgan urf-odat, rasm-rusum.
Katta ena, katta buvalardan qolgan urf-odatlarga unamay, bidʼat deb qarashar ekan, biz ota-onalarda nima gunoh? — K. Yashin, Hamza
— Chilim chekish bidʼat, — dedi mulla, — buni qilgan odam gunohkor boʻlsa ham, kofir boʻlmaydi. — S. Ayniy, Qullar
ot Suyuqlik solinadigan qopqoqli idish.
Bashirjon bidon va xaltani koʻtardi. — N. Aminov, Qahqaha
Manavi bidonda juvoz yogʻi, bu satilda pamadoʻr, bodring, meva-cheva bor. — N. Aminov, Yolgʻonchi farishtalar
ot 1. ayn. Bidʼatkor.
2. Eski urf-odatlarga, rasm-rusumlarga berilgan kishi.
ot din. Diniy aqidalarga, dinga ularga nisbatan xilof boʻlgan islohlar kiritish tarafdori; bidʼatchi.
Zohiran qilgan hurmat va taʼzimlarimiz sadqayi ketsin unga koʻngil uchun qiyo boqmay oʻtdi-ya, bidʼatkor. — J. Abdullaxonov, Toʻfon