фл. 1. Кузни лўқ қилиб туриб олмоқ, бақраймоқ, без бўлиб турмоқ.
Мингбоши яна нима дейсан? дегандай, безрайиб тураверди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Илгари унча-мунча даккини сиртига юқтирмай, безрайиб тураверадиган Авезов ҳозир хотини билан онаси олдида мўминтой боладай бўйин эгиб турарди. — Ҳ. Назир, Ўтлар туташганда
2. Ҳайратдан, қўрқув ва шу кабилардан донг қотмоқ, серраймоқ.
Ойшабону нима дейишини билмай, ўтирган ерида безрайиб қолди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Ёʻл бўйидаги янтоқнинг тагидаги калтакесак менга қараб, безрайиб турар эди. — М. Хайруллаев, Меҳр кўзда
3. кўчма Бир ҳолатда қотиб турмоқ; ҳеч бир ўзгаришсиз ётмоқ.
Ҳозир биз бир томони ҳали безрайиб ётган чўл, бир томони эса обод бўлган ернинг ҳудудида турардик. — С. Аҳмад, Чўл бургути
Чўлга қарадим: сарғайиб, безрайиб сукут этади. — П. Қодиров, Уч илдиз
Ҳали барг ёзмай, безрайиб турган сада тагидаги чойхона сўриларида одам кўп. — С. Аҳмад, Ҳукм