fl. Bezamoq feʼlining birgalik nisbati.
Поиск
По запросу «bezashmoq» — результатов: 24: Толковый
Фильтр
Словарные статьи
24fl. 1. Ziynat, bezak berib chiroyli qilmoq; husn kirgizmoq; koʻzni quvontiradigan holga keltirmoq.
Bahor keldi. Maktab sahnidagi oʻriklarni oq, pushti gullar bezadi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Kechasi bilan yoqqan qalin qor har bir tomni, devorni, har daraxt va gumbazni mayin oq hoshiya bilan bezab chiqqan. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Yerlar koʻk gilamlar bilan bezalganda biz ham toʻy qilarmiz Shundaymi, Raʼno? — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
2. koʻchma Aqliy va maʼnaviy jihatdan boyitmoq; obroʻ keltirmoq.
Qarilikni donolik bezaydi, Yoshlikni — kamtarlik. — Soʻz koʻrki — maqol
Daraxtni — shirin meva, ustozni — oqil shogird bezaydi. — R. Usmonov, Odobnoma
Insonni uch narsa ziynat fazilatlari bilan bezaydi: aql-zakovati, mehnat-mashaqqati va odamlarga boʻlgan mehr-muhabbati. — Gazetadan
Insonni kuchli qiladigan, uni bezaydigan narsa maqsadi, toʻgʻrirogʻi maqsadlari birligidir. — X. Toʻxtaboyev, Shirin qovunlar mamlakati
ot 1. Bezatish, yasatish vositasi; husn, koʻrk, chiroy beruvchi narsa; ziynat beruvchi buyum yoki naqsh.
Arxitektura bezaklari. Archa bezaklari. Bezak buyumlari. Badiiy bezak.
Egar jabduqlaridagi oltin bezaklari quyosh nurida yalt-yalt qilayotgan boʻz otni jilovdor yetaklab keldi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Nuri kiyinishni, bezakni sevar edi. Zirak, bilaguzuk, zarkokil, qoʻltiqtumor, tillaqosh, zebigardon kabi buyumlardan quti-quti yiqqan. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. koʻchma Husn, koʻrk. Soʻz — kishining oʻzagi, Odob — kishining bezagi. Maqol. Til — aql bezagi. Maqol.
Yaxshi fazilatlar inson kamolotining bezagi, husni, jon rohati va farogʻatidir. — Gazetadan
- Dasturxon bezagi Dasturxonga qoʻyilgan yoki qoʻyiladigan noz-neʼmatlar. Har gujumi asaldek tatiydigan uzum, har bir tilimi tilni yoradigan qovun, shifobaxsh tarvuz, olma, nok, qoʻying-chi, qoʻli gul bogʻbonlar yetishtirgan meva-cheva, darhaqiqat dasturxon bezagidir. — Gazetadan
Ezilmagan, urilmagan, lat yemagan.
Bezaxa qovun.
Bolalar olmalarni bezaxa qilib tera boshladilar. — Oʻzbek tili darsligi
sft. 1. Soʻzlash qobiliyatidan mahrum; tilsiz; gapsiz-soʻzsiz. U
qop-qora yuzidagi oppoq soqolini silkitib: — Hayvon bezabon! — dedi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
U menga bezabon jonivordek muomala qilar, gapirmas edi. — A. Muxtor, Asarlar
Bezabon kuylaydi sanʼatdan Luvr, Zukko xalq umriga qoʻshib qoʻsh umr. G. Joʻrayeva.
2. koʻchma Ot, hayvon.
Badaning qizlardan nozik, Bezabon, kelgin yuganga. — Gulixiromon
Oʻzining yurtiga yelday yeladir. Bezabon, bezabon! — Yoshlik
sft. Bezatilgan, bezalgan, naqshdor, ziynatli.
Shu bezakli, adil koshonaMehnatkashga chin rohatxona. — Shayxzoda
Sherimbek dadil borib, Bobur mingan boʻz otning oltin bezakli yuganidan oldi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar