Изоҳли луғат
· яна 1 та луғатда
сфт. 1. Сўзлаш қобилиятидан маҳрум; тилсиз; гапсиз-сўзсиз. У
қоп-қора юзидаги оппоқ соқолини силкитиб: — Ҳайвон безабон! — деди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
У менга безабон жонивордек муомала қилар, гапирмас эди. — А. Мухтор, Асарлар
Безабон куйлайди санъатдан Лувр, Зукко халқ умрига қўшиб қўш умр. Г. Жўраева.
2. кўчма От, ҳайвон.
Баданинг қизлардан нозик, Безабон, келгин юганга. — Гулихиромон
Ўзининг юртига елдай еладир. Безабон, безабон! — Ёшлик