поет. Умуман дамини, товушини чиқармасдан; ичида; дилида.
Олимхўжа юзини ўгирди, у беун йиғлади. — Шарқ юлдузи
Ўғиллар, келинлар оғир хўрсиниб, Нажоциз термулиб бўзлашар беун. — Ёшлик
Кечалар боқаман юлдузли тунга, Гоҳ шеърлар ўқийман соғиниб, беун. — Ёш куч