Qidiruv

sft. 1. Biror kasallik bilan ogʻrigan; tobi qochgan; kasal, bemor.

Gap desang — qop-qop, Ish desang — betob. — Maqol

Betob, darmonsiz Gulnor oftobda qurigan bir quchoq yozlik kiyimlarni allaqayoqdan yigʻishtirib kelar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Adolat yuziga isitma toshib yondi-da, betob boʻlib yotib qoldi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi

2. koʻchma Sevgi, muhabbat dardiga duchor boʻlgan.

Dardi tushgan chogʻidan betob va lekin sogʻman. — U. Ismoilov, Saylanma

3. koʻchma Zoʻrgʻa, ojiz bir holda.

Dovul yetmas joylarda hamon U boʻronning kuchsiz va betob Uvlashini tinglardi shodon. — H. Olimjon

ot Bemorlik, kasallik, xastalik.

Koʻzlarimga muncha xomush, muncha maʼyus boqasan, Yoki murgʻak dilginang betobligimni sezadi. — S. Zunnunova, Olov

fall ill, be taken ill (with)

погов. (букв. разговоров — с три короба, а дела — ни на грош), ≈ слов — мешок, а дел на вершок.