sft. 1. Oxiri, chegarasi yoʻq, nihoyatda keng; sarhadsiz.
Bepoyon sahro. Koʻz qulochi sigʻmaydigan yiroqlar. — K. Yashin, Hamza
Men kamalak goʻzalligini bepoyon samoning tabarruk zamin boʻyniga taqqan marvaridiga qiyos qilaman. — Yoshlik
2. Benihoya, behad, cheksiz.
Hamma ilmlarga bepoyon muhabbat bogʻlagan. — Oybek, Navoiy
Mangu yonar lahzalik otash, Qotib qolgan xayol bepoyon. — Guldasta