sft. 1. Tengi, misli yoʻq; mislsiz.
— Alisherbek benazir zot erdi, — dedi Bobur kitobdan boshini koʻtarib. — X. Sultonov, Bir oqshom ertagi
Xonzoda begim halol-u pokizalikda benazirlar! — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Xullas, bu betakror va benazir sanʼat asarining maʼnosi, olamcha mazmuni bor. — Fan va turmush
2. Benazir (erkaklar va ayollar ismi).