sft. 1. Ogʻizga xush yoqmaydigan, taʼmi yomon; taʼmsiz, lazzatsiz.
Bemaza ovqat. Bemaza tarvuz. Bemaza qovunning urugʻi koʻp. — Maqol
Kasalga asal ham bemaza boʻlib koʻrinadi. — Qanotli soʻzlar
Yoʻlchining taqachi oshnasi Qoratoy och qornini bemaza moshxoʻrdaga toʻldirib sovuq uyda xomush oʻtirar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. koʻchma Badiiy zaif, estetik zavq bera olmaydigan; bemaʼni, siyqa.
Bemaza asar.
Bemaza kitobni-ku jonga teggan joyda shartta yopib qoʻysa boʻlar, biroq umr kitobini-chi? — X. Sultonov, Onamning yurti
Bunaqa bemaza suratlarning avtorlari institutda koʻp emas. — Mushtum
3. Yaramas, yoqimsiz, bemaʼni, yomon.
Bemaza odam,
— Akam bemaza chiqdi-da, — dedi Hamid Munavvarga. — S. Anorboyev, Mehr
Bemaza qizning boʻlmas hayosi. — Gulixiromon
E, bunaqa bemaza televizorni sotib yuboring. — Askiya
4. Odob-axloqqa xilof, odobdan tash-qari; behuda, bekorchi.
Bemaza qiliqlar. Bekorchidan bemaza gap chiqadi. — Maqol
[Gulshan:] Bemaza gaplarni qoʻyinglar, uxlaylik! — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
- Ogʻzi bemaza 1. Ogʻzi ovqatning mazasini, taʼmini sezmaydigan (baʼzi kasalliklar sababli). Sidiqjon, garchi hanuz ogʻzi bemaza va boshi ogʻirroq boʻlsa ham kampirning mehribonchiliklaridanmi, koʻngli koʻtarilib, juda yengil tortdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlariOgʻzi bemaza odam.
- Bemaza qilmoq 1. Mazasini, tuz-namagini meʼyorda qilmaslik; Ammo shallaqi bir kampirning uyida turaman; koʻp bemaza qilayotir-da. — A. Qahhor, SarobAyniqsa toʻriq toycha tutqich bermay, Mirvali akaning bemazasini beshta qiladi. — A. Qodiriy, Obid ketmonIsitma juda bemaza qildi.