Qidiruv

ot 1. Orqa suyakning (umurtqa pogʻonasining) pastki qismi.

Odamning beli. Otning beli. Beli bukchaygan. Bel muskullari. Bel ogʻrigʻi.

Beli sinib yotgan sarboz ham oyga tikilar, undan najot yoʻq. — Mirmuhsin, Meʼmor

2. Gavdaning koʻkrak qafasi bilan boʻksa oʻrtasidagi eng xipcha qismi; biqin.

Beli yoʻgʻon odam. Beli xipcha qiz.

Tortishmachoq boshlandi: qiz tomondan gupchakdek yum-yumaloq xotin belini belbogʻ bilan mahkam bogʻlab, oʻrtaga tushdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Ular qizning boʻyi, beli, yelkasi va qoʻllarini oʻlchab yozib olishdi. — I. Rahim, Ixlos

Buviniso ikki qoʻli bilan belini ushlab, qaddini koʻtardi. — Oydin, Hikoyalar

3. koʻchma Yon, choʻntak yoki belbogʻ maʼnosida.

Belimda pul, boshimda savagʻichdan toʻqilgan katta qafasda kukkulab turgan bir juft qumri. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola

Besh-oʻn qogʻozni belimga tugib, ust-boshimni but qilib yurtimga joʻnab ketay degandim. — Oybek, Tanlangan asarlar

— Belimdagi zogʻora nonni suvga botirib yeb, kunni kech qildim, — dedi qalandar yigit Avazga. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

4. Biror narsaning oʻrta qismi, oʻrtasi.

Shoʻxsoy qishloqning qoq belidan ayqirib oqadi. — H. Nazar, Soʻnmas chaqmoqlar

Poʻlat abzal, nayzalar sinib borar belidan. — Nurali

U [Qoʻqon J Soʻx daryosi va undan tara-lib chiqadigan koʻplab ariqlardan sugʻoriladigan vohaning oʻrta belida joylashgan. — K. Yashin, Hamza

5. koʻchma Jismoniy yoki moddiy kuchning ramzi.

Yomonga el boʻlguncha, Yaxshiga bel boʻl. — Maqol

6. geogr. Togʻ va tepaliklarning egarsimon eng baland joyi.

Boʻz yigitlar bir gʻayrati toshib, Necha togʻdan, necha bellardan oshib — Yodgor

Seni mingan beklar daryoday toshdi, Necha bel-u necha togʻlardan oshdi. — Malikayi ayyor

7. Belini sindirmoq Katta moddiy, jismoniy yoki maʼnaviy zarar yetkazmoq.

Behuda harakat belni sindiradi. — Maqol

Gapning belini sindirmanglar, jim turing, Haydarcha gapiraversin. — S. Ayniy, Jallodlar

hosil nobud boʻldi, ishimizning beli sindi. — S. Ayniy, Qullar

ot 1. Tanib olish, koʻrsatish yoki farqlashga xizmat qiluvchi narsa; nishon, alomat; tamgʻa.

Yoʻqolgan bolaning belgilari. Fabrika belgisi. Belgi qoʻymoq. Belgi solmoq.

Belgi boʻlsa, yoʻldan adashmas, Aql boʻlsa, soʻzdan adashmas. — Aql aqldan quvvat oladi

Yaxshi xotin belgisi — xirom qilar terini, Yomon xotin belgisi — yerga bukar erini. — Maqol

Insonlikning eng dastlabki belgisi mehnatsevarlikdir. — Gazetadan

2. Biror maʼno, mazmun yoki miqdor ifodalaydigan grafik alomat, ishora.

Soʻroq belgisi (tilshunoslik). Tenglik belgisi (matematika). Nota belgilari. Tinish belgilari (tilshunoslik)

Kirdi-yu, eshik oldida soʻroq belgisi boʻlib turaverdi. — Yoshlik

Olisda oq qovurgʻali ulkan kemalar koʻrinadi. Undan beriroqda cheklovchi belgilar — qizil bayroqchalar lipillab turibdi. — S. Siyoyev, Otliq ayol

3. Narsa, voqea-hodisalarning oʻziga xos xususiyati, sifati.

Buyumlarning sifat va xususiyatlari logikada belgilar deb ataladi. — Logika

Gapda otning biror belgisini bildirib, “qanday?“, “qanaqa?“, “kimning?“, “nimaning?“, nechanchi? kabi soʻroqlarga javob boʻlib kelgan ikkinchi darajali boʻlak aniqlovchi deb ataladi. — Oʻzbek tili darsligi

4. Ichki kechinma, holatdan, kasallikdan dalolat beruvchi tashqi alomat; ramz.

Sukut — rozilik belgisi. Maqol.

Baxt belgisi — bilim. — Maqol

Sodda muomala yaqinlik va mehribonlik belgisidir! — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

[Gulnorning] Dumaloq qora koʻzlarida yashiringan alam-hasrat belgisini Adolat darrov payqab oldi. — S. Zunnunova, Gulxan

Raʼno tabassum bilan javob berdi va unda bir oz qizarinish belgisi bor edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Erining bu jasoratiga qarshi Oftob oyimning yuziga rizosizlik belgisi chiqdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Kasallikning [tepkining] asosiy belgilaridan biri quloq atrofi va jagʻ suyaklarining ogʻrishidir. — Saodat

sft. Dangal, foydali, mazmunli.

Ellik gapdan belli gap yaxshi. — Maqol

ot etn. Asosan Eron, Afgʻoniston va Pokistonda yashovchi, eroniy tillar guruhiga mansub tilda soʻzlashuvchi xalq va shu xalq vakili.

Beluj xalqi. Beluj tili. Beluj raqsi. Beluj ayol.

ot 1. Belga bogʻlanadigan, toʻrt-burchak roʻmol shaklidagi gulli yoki gulsiz, chetlari tikilgan mato parchasi; qiyiq, qiyiqcha.

Shohi belbogʻ.

Nozim Zuhraning boshini asta silab, oʻz koʻz yoshini belbogʻi uchiga artdi. — Guldasta

U doʻppisining jiyagini qaytarib, shohi belbogʻ bilan bogʻlab olgan edi. — K. Yashin, Hamza

2. Umuman belga belbogʻ kabi bogʻlanadigan narsa.

[Sharofat:] Eshigimizga uvada toʻn-u chilvir belbogʻ bilan kelgan eding. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

3. Har narsaning oʻrta belidan oʻtgan faraziy chiziq yoki halqa; ekvator.

Endi biz Yerning belbogʻidan oʻtdik, Janubiy yarimsharga kirdik. — H. Hasanov, Ekvatordan oʻtganda

Bu yerdan oʻtibdi yerning belbogʻi, Beqasam toʻn demak bu rangin diyor. — A. Oripov

4. koʻchma Quvvat, mador, koʻmakdosh.

Oshnam — belbogʻim. — Qanotli soʻzlar

— Nega tashlab ketaman buni, — dedi kampir, kelinning soʻzini rad qilib, — Belimning belbogʻi endi bu. — I. Rahim, Chin muhabbat

Men boraman elimga, alla, bolam, Belbogʻlar bergin belimga, alla. — Boychechak

ot ayn. Belkash.

Oqtangi qishlogʻi qabristonining paxsa devoriga qoʻli teggan. Manman degan belchiyam bas kelolmaydigan paxsachi Ahmad koʻchakka loy olib bergan. — Yoshlik

devkorga koʻnglidagidek loy uzatib turadigan belchi yagona U ham boʻlsa, Ergash dakang. — Yoshlik