Izohli lugʻat
· yana 2 ta lugʻatda
sft. 1. Beli yoʻgʻon, beli baquvvat; kuchli.
Joʻra askarning yukini olib beldor eshakka ildam ortib piyoda ketdi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
Yoʻgʻon Usmon mirob — barvasta, beldor, Soqol koʻksida, koʻzlar katta, hushyor. — Habibiy
2. ot. Tar. Belkurak bilan ishlovchi; bel bilan qurollanganlar.
Qoʻrgʻon himoyachilari doʻldek yogʻayotgan toshdan va oʻqlardan saqla-nish uchun oʻzlarini panaga olgan paytlarida beldorlar xandaqning anchagina qismini toʻldirib tashladilar. — M. Osim, Oʻtror