ot 1. tar. Qadimda yoʻllarda karvonlar va yoʻlovchilar toʻxtab dam oladigan maxsus joy, manzil.
Otabek bir necha bekatga mehmonlarni kuzatib borib, soʻngra qaytmoqchi edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
U [Toʻrgʻay] oʻziga maʼlum boʻlgan ikki bekatda otni oʻzgartirdi. — Mirmuhsin, Temir Malik
2. tar. Pochta stansiyasi.
Xat ham tez kelmaydi, baʼzan bekatlarda yoʻqolib ketadi. — J. Sharipov, Xorazm
3. Yoʻlovchilarning biror transport turi (masalan, avtobus, tramvay yoki metro)ga chiqish va undan tushishlari uchun belgilangan joy.
Avtobus bekati.
Yer osti bekatlari pardozida kulolchilik sanʼati namunalaridan keng foydalanilyapti. — Gazetadan
Eshaklar dikir-dikir yoʻrgʻalab, Kosondan chiqdi va temir yoʻl bekatiga qarab burilgan yoʻl boʻylab ketdi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
4. koʻchma Hayotda bosib oʻtiladigan yoʻlning maʼlum bosqichi, marrasi.
Hayotning umumiy oqimi bilan birga hamisha olgʻa intilib, yangidan-yangi bekatlarni bosib oʻtayotganini, ulugʻ manzil sari hormay-tolmay suzayotganini eslab, qalbi sevinch va quvonch bilan toʻlardi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
Yangi yil boʻsagʻasi ularning yana bir bekati goʻyo. — Saodat