фл. 1. айн. Безамоқ.
Қўғирчоқни бежамоқ.
Бу узатиш мажлисини жонли, руҳли ўтказмоқ учун энг асл, энг нафис кийимларини кийиб, фавқулодда ҳусн оламини яна бир қат, яна бир қайта бежабдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
2. Чиройли қилмоқ, келиштирмоқ.
Яп-янги кўк шоҳи тўн кийган устод янги тақяга саллани бежаб ўрамоқда эди. — Ойбек, Навоий
3. кўчма салб. Дабдабали қилмоқ, сохта ибора ва қочиримлар билан тўлдирмоқ.
Гапни хўп бежайсиз-да.