1. Бирор нарсани сезиш, ҳис этиш қобилиятини ёʻқотган, жонсиз, ҳиссиз.
Беҳис бармоқлар.
2. кўчма Ҳис-туйғудан маҳрум, завқ-шавқсиз.
Беҳис одам,
Уста Сирожиддин Тўйчи ҳофизга жўр бўлиб юрган вақтларидан бошлаб то шу маҳалгача: Қассобдан шоир чиқмаганидек, беҳис чалинган ғижжак арра тортишдан фарқ қилмайди, — деб юради. — Мирмуҳсин, Созанда