Қидирув

сфт. эск. кт. Яхши, дуруст; афзал.

Уларнинг олдида менинг гумроҳлигим беҳроқ! — С. Сиёев, Ёруғлик

от 1. бот. Иссиқ мамлакатларда ўсадиган, атиргуллилар (раънодошлар) оиласига мансуб, хушбўй мевали дарахт.

Боғнинг турли жойларида ҳар хил мевали дарахтлар: нок, ўрик, беҳи, жийда ва ҳоказо анчагина. — Ойбек, Танланган асарлар

Моҳидил қайтиб ҳовлига тушаётганида, беҳи шохи шитирлаб кетди. — С. Зуннунова, Гулхан

2. Шу дарахтнинг олмага ўхшаш меваси.

Сидиқжон уни [онасини] кузатиб қайтиб келганида, ток остидаги эски сўрида сочилиб ётган беҳиларга кўзи тушди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Хонани зира, долчин, беҳи, зиғир мойининг хуштам ҳиди қоплади. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди

Чегараси ёʻқ, ҳаддан ташқари; чексиз, ҳадсиз.

Болтабой отанинг қувончидан Ширмонхон ҳам беҳад шод эди. — С. Зуннунова, Олов

Соядаги тонг салқини беҳад ёқимли ва алланечук сирли эди. — П. Қодиров, Уч илдиз

Абдулла Қаҳҳор адабиётимизнинг долзарб масалаларига беҳад талабчанлик билан ёндашар эди. — К. Қаҳҳорова, Чорак аср ҳамнафас

Алжабр муаллимаси элликдан ошган, беҳад семиз аёл эди. — Ёшлик

Her bir.ҲАР БИР

1. Бирор нарсани сезиш, ҳис этиш қобилиятини ёʻқотган, жонсиз, ҳиссиз.

Беҳис бармоқлар.

2. кўчма Ҳис-туйғудан маҳрум, завқ-шавқсиз.

Беҳис одам,

Уста Сирожиддин Тўйчи ҳофизга жўр бўлиб юрган вақтларидан бошлаб то шу маҳалгача: Қассобдан шоир чиқмаганидек, беҳис чалинган ғижжак арра тортишдан фарқ қилмайди, — деб юради. — Мирмуҳсин, Созанда

сфт. 1. Ҳолдан тойган, тинка-мадори қуриган; бемажол, ҳолсиз.

Тўпа хола саданинг ғадир-будур пўстлоғини беҳол бармоқлари билан силаб, юзига суртди. — И. Раҳим, Ихлос

Боши айланиб, кўзи тинди. Тўшакка беҳол чўзилди. — С. Сиёев, Аваз

Азларов беҳол инграб ётган беморга нима деярини билмай, каловланиб қолди. — Ёшлик

2. Касал бўлиб қолган, бемор.

У [қизча] жуда беҳол, врачлар ва ота-онасининг сўроқларига аранг жавоб қайтарарди. — Газетадан

3. Кўчма Кучсиз, заиф.

Меникига нима мақсадда чилвир кўтариб бориб эдингиз? — Ўзим, — деди, беҳол, нимжон товуш билан [Жуман]. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

қияликларда беҳол чайқалаётган ёввойи писталар кўнгилларига мунг чўктирди. Ёшлик.

Беҳолгина куйлайди бир қиз, Бир-бир босиб, ишком оралаб. — Ёшлик