1. Гумонсиз, шак-шубҳасиз; бирор фикр, нарса-ҳодисага шубҳаланмай ишонишни англатади.
Бегумон билдим, Ҳабибий, бор экан меҳр-у вафо. — Ҳабибий
2. Ўйлаб, гумонсираб ўтирмасдан.
Ҳовлига келди азиз меҳмон, Чопа келинг бегумон. — Нурали
«бегумон» бўйича 14 та натижа
1. Гумонсиз, шак-шубҳасиз; бирор фикр, нарса-ҳодисага шубҳаланмай ишонишни англатади.
Бегумон билдим, Ҳабибий, бор экан меҳр-у вафо. — Ҳабибий
2. Ўйлаб, гумонсираб ўтирмасдан.
Ҳовлига келди азиз меҳмон, Чопа келинг бегумон. — Нурали
н certitude, obviousness
албатта, сўзсиз, шубҳасиз, бегумон конечно, непременно, несомненно
тортишмай, шак-шубҳа қилмай, шак-шубҳасиз, бегумон, аниқ бесспорно
1. очиқ, ойдин; аниқ (қилиб); 2. аниқ, шубҳасиз, шак-шубҳасиз, бегумон 1. ясно; 2. несомненно
одамсифат айн. Одамсимон. Эртакларда одамсифат ялмоғиз, Ёвуз девлар бўлар эди бегумон. Шарқ юлдузи
рад қилиб бўлмайдиган, эътирозга ўрин қолдирмайдиган, шак-шубҳасиз, бегумон, аниқ неоспоримый, несомненный, явный
шубҳа туғдирмайдиган, шубҳасиз, шак-шубҳасиз, бегумон, эътирозга ўрин қолдирмайдиган несомненный, неоспоримый; бесспорный