сфт. 1. Уйқуга кетмаган, ухламаган ҳолатда; уйқусиз, уйғоқ.
Бедор кўзлар. Тунни бедор ўтказмоқ. Бедор тунлар.
Мактабни тугатаётган фарзандининг тунларни бекорга бедор ўтказмаётганлиги кўриниб турарди. — Газетадан
2. кўчма Ҳушёр, сергак.
Бедор чегара соқчилари.
Мен осойиш тунда беғам, беозор, Бахт берган тупроқни сақлайман бедор. — Зулфия
Фарзандлар бошида она чироқдай Оламда танҳо у бедор посбон. — Г. Жўраева, Иқбол