Қидирув

от Сўзида, ваъдасида турмаслик; тутуриқсизлик.

Жамоамиз бунинг бемаъни иш эканини дарров пайқайди, қурилиш бошқармасининг бебурдлиги деб англайди. — А. Мухтор, Туғилиш

сфт. 1. Бир гапда турмайдиган, ваъдасининг устидан чиқмайдиган; тайинсиз, субуциз.

Бебурд одам. Бебурд бўлмоқ. Нодондан ақл кутма, бебурддан — номус. — Мақол

Олманинг оқидан кўки яхшироқ, Ёрнинг бебурдидан ёʻғи яхшироқ. — Қўшиқлар

2. Тутуриқсиз, маъносиз, бемаъни.

Бебурд гап. Беҳуда ҳаракат бебурд қилар. — Мақол

фл. Бебурдланмоқ феълининг орттирма нисбати.