sft. 1. Bir gapda turmaydigan, vaʼdasining ustidan chiqmaydigan; tayinsiz, subutsiz.
Beburd odam. Beburd boʻlmoq. Nodondan aql kutma, beburddan — nomus. — Maqol
Olmaning oqidan koʻki yaxshiroq, Yorning beburdidan yoʻgʻi yaxshiroq. — Qoʻshiqlar
2. Tuturiqsiz, maʼnosiz, bemaʼni.
Beburd gap. Behuda harakat beburd qilar. — Maqol