ot 1. s. t. Osonlik bilan, mehnat-mashaqqatsiz topilgan; tekin va hisobsiz.
Bebiliska daromad.
Otasining panohida bebiliska pul bilan hayot kechirgan Shokir ichi qora bir odam edi. — H. Noʻmon, Fasllar. Nasimjon
Bebiliska pul topishga odatlanib, xizmatini tark etadi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
Bebiliska pul topishga oʻrganib qolgan Ismoilov koʻp vaqt dami ichida yurdi. — Gazetadan
2. Pala-partish, betartib; rejasiz.
Shunday faktlar ham borki sugʻoriladigan yerlardan bebiliska foydalanilmoqda. — Gazetadan
Baʼzan metall naqadar bebiliska sarflab yuborilayotganini aytmaysizmi! — Sh. Rashidov
Dushman pulemyoti bebiliska niqoblanganidan, artilleriyamiz ovozini oʻchirishdan ojiz edi. — N. Safarov, Olovli izlar