ot 1. ad. Sharq sheʼriyatida aruz vaznida yozilgan gʻazal, qasida, masnaviy kabi asarlarning bir butun ikki misrasi, bandi.
Gʻoyaviy-badiiy tomondan bir butunlikni tashkil qilgan ikki misra sheʼr bayt sanaladi. — OʻzME
Adabiyotimizda ruboiy kabi toʻrt yoʻl, bayt kabi ikki yoʻldan iborat sheʼriy shakllarning paydo boʻlishi ham bejiz emasdir. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi
Agar mazkur sheʼr bamisli bir qush boʻlsa, bu bayt uning toji-ku, mavlono! — S. Siyoyev, Yorugʻlik
2. Umuman, har qanday sheʼr, sheʼriy parcha.
Nechogʻ baxtiyorman taʼzimda shu tob Sizning shaʼningizga bitmoqdaman bayt. — A. Oripov
Muncha shirin baytingiz, omon borib qaytingiz, Gʻolib, barno yigitga bizdan salom aytingiz. — T. Tula
3. koʻchma Yoqimli ovoz, ohang.
Yomgʻirjon, bir qoʻshiq aytki, tomlarni taraqlat. Yaproqlarni yuvib qayt, yoʻlkalarda bayt tarat. — Otayor, Oq fasl
4. maxs. Oʻzbek xalq amaliy sanʼati (badiiy miskarlik, kulolchilik, rixtagarlik)da qoʻllanadigan naqsh va bezak turlaridan biri.
Bayt buyumga oʻziga xos nafosat, badiiylik baxsh etadi. — OʻzME
5. esk. kt. Istiqomat qilish, yashash uchun qurilgan uy, xona; manzil.
Bayti vayrona — xaroba, vayrona boʻlgan uy. Bayti maʼmur — obodon uy.
Uyni arab bayt der. — A. Navoiy, Mezonul-avzon