от 1. с.т. Айн. бархит.
Шундан сўнг дарвешни гилам, барқут болишлар ташланган меҳмонхонага олиб кирдилар. — У. Исмоилов, Сайланма
Мўттихон кўз югуртирди. Ҳақиқатдан ҳам кўчада жуда кўп учрайдиган, этакдай чиммат тутиб, барқут паранжи ёпинган аёллар бунда ёʻқ эди. — С. Зуннунова, Гулхан
2. кўчма Барқуцимон; юмшоқ, майин.
Барқут осмон. Барқут уфқ. Барқут чеҳра. Барқут япроқ.
Ёдимда, эрталаб турли товланган Шудрингли гулларнинг барқут чеҳраси. Уйғун.
Ҳавасларга тўлиб, мен қарайман Барқут водийларга сузилиб. — Уйғун
Фақат узоқлардан, ёқут уфқдан. Не ёқут, қип-қизил барқут уфқдан Мўралаб оҳиста қочарди қуёш. — Ғайратий