ot 1. tar. etn. Temuriylar va boburiylar davrida asosan Oʻrta Osiyoning janubiy hududlarida, qisman Afgʻoniston va Hindistonda yashagan, aksariyat chorvachilik va dehqonchilik bilan shugʻullanib kelgan oʻzbek qabilalaridan biri.
Ha biz asli shahrisabzlik, barlos urugʻlaridanmiz. Otamiz sarboz boʻlganlar. — Mirmuhsin, Meʼmor
U shundayki, yaxshi tigʻni dilrabo maʼshuqasidan afzal koʻradi, oʻzi barlos bekzodalardan. — Oybek, Navoiy
2. etn. Barlos qabilasiga mansub shaxs.
Beklarbegi Muzaffar barlos podshohga yaqin, eng yuqori oʻrinni ishgʻol etdi. — Oybek, Navoiy
Erta tongda borgohlar yigʻib olinib, sarkarda Amir Dovud barlos oldinda, qoʻshin yana yoʻlga tushdi. — Mirmuhsin, Meʼmor