ot 1. Jez yoki misdan tayyorlanadigan va patnis oʻrnida ishlatiladigan, doira yoki toʻrtburchak shaklidagi roʻzgʻor asbobi.
Manzuraxon oppoq sochiq toʻshalgan barkashda qahva koʻtarib kirdi. — A. Aʼzamov, Javob.
Qizil belbogʻli yosh yigit kirib, dasturxon yozdi, barkashda non, turli noz-neʼmatlar va uch kosa sharbat keltirib qoʻydi. — M. Osim, Karvon yoʻllarida.
2. koʻchma Toʻgarak, gardish, yumaloq, doirasimon.
Quyoshning oltin barkashi. Oy barkashi.
Qip-qizil quyosh barkashi qoyalar uchlarini ham qizilga boʻyab botayotir. — M. Mahmudov. Mangu kuy izlab.
Dengiz oʻynar oy barkashin toʻp qilib, Uning yuzi koʻrinadi sepkilli. — E. Oxunova, Men tongni uygʻotdim.
Oʻsiq kipriklari orasidagi charos koʻzlari olov barkash — quyoshdek jozibali. — A. Muhiddin, Chap choʻntak.
- Barkash-barkash 1. Moʻl, juda koʻp. Shunda oʻsha moʻysafid chiqib, [boyvachchaning] oldiga barkash-barkash noz-neʼmatlar qoʻyibdi. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi;Govmishlar poda-poda, Barkash-barkash yelinlik. — Mirtemir, Asarlar
- Boshini barkash, yelkasini obkash qilmoq Butun borligʻini baxshida qilmoq. Axir ne-ne koʻrgiliklar bilan, boshimni barkash, yelkamni obkash qilib voyaga yetkazdim. — S. Siyoyev, Rayhon