1. Kimsaning biror harakatidan mamnunlikni, maʼqullash, maqtovni anglatadi.
Barakalla, yigit. Mana bunisiga qoyil! — K. Yashin, Hamza
— Barakalla, chevarim. Balli, himmatli qizim, — deb Nor ota soʻzini zavqlanib tugatdi. — Q. Muhammadiy
Barakalla, barakalla, ajab qilibsizlar! Xoʻp qilibsizlar! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
2. Maʼqullash, tasdiq maʼnosini anglatadi.
Barakalla, mana endi oʻzingizga keldingiz. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
3. Norozilik, qoniqmaslik maʼnosini anglatadi.
— Barakalla-ye! — dedilar masxara qilganday kulib. — E. Raimov, Ajab qishloq
[Kumush:] — Doʻppi tikib oʻtiribsiz-ku, mening oldimga chiqarmidingiz, barakalla sizga! — dedi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar