Поиск

sft. 1. Toʻkin-sochin, moʻl-koʻl, yaxshi natijali.

Koʻklam doʻl, jala boʻlishiga qaramay, barakali hosil olishga erishdik. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

Xirmonimiz barakali boʻlsa, davlatimiz, xalqimiz oldida yuzimiz yorugʻ boʻladi. — Gazetadan

2. Mavjud holatidan qati nazar koʻpchilikka yetadigan; foydali; tatimli.

[Tosh-xon:] Ha, juda barakali qozon, oʻziga ham yuz chelak suv ketadi. — Uygʻun, Hayot qoʻshigʻi

3. Serunum, sermahsul, samarali.

Barakali ish. Barakali mehnat.

Ertalabki terim unumli, barakali boʻladi. — Yoshlik

Bu raqamlar keksa sanʼatkorning barakali umrini va uning xalq oldida qilgan katta xizmatlarini kishining xotirida jonlan-tiradi. — T. Obidov, Yusufjon qiziq

ot 1. Biror narsaning (asosan, noz-u neʼmatlar, ekin hosili) kutilgan darajadan moʻlligi, serobligi.

Baraka koʻtarildi. Baraka yoʻqoldi. Janjalli uyda baraka boʻlmas. — Maqol

Gʻoʻza chilla suviga qonsagina, xirmonga baraka kiradi. — Gazetadan

2. Olloh beruvchi nasiba, neʼmat; ehson.

— Xudo baraka bersin, teraveringlar! — deb fotiha berdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Xudo umringga, molingga baraka bersin. — Hamza

3. Biror narsa yoki harakatdan keluvchi foyda, naf; samara, unum.

Qaytgan molda baraka bor. — Maqol

Yigʻlama, yigʻidan hech kim baraka topgan emas! — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar

Meni olib nima baraka topding? Nuqul gʻavgʻoga qolasan. — Yoshlik

4. koʻchma s.t. Qoʻshaloq koʻsak va shunday koʻsakda ochilgan paxta; qoʻshaloq meva.

Etakka yopishgan toʻngʻiztaroqlarni yulib tashlab, baraka qidirishlari ham, gʻoʻzalar orqasiga yashirinib olgancha, qizlarga xom koʻrak otib shoʻxlik qilishlari ham — hamma-hammasida allanechuk quvnoq, zinhor-zinhor qaytib kelmas orzular bor edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

sft. Qut va barakali, qut va baraka keltiruvchi.

Qut-barakali paxta xirmonlari.

ot kam. qoʻll. ayn. Baraka.

Barvaqt qilingan harakat — hosilga berar barakat. — Qanotli soʻzlar

Sendan harakat — mendan barakat. — Maqol

1. bereket, molshılıq

2. nesiybe, iģbal

3. payda, máp, nátiyjelilik, ónimlilik

1. Kimsaning biror harakatidan mamnunlikni, maʼqullash, maqtovni anglatadi.

Barakalla, yigit. Mana bunisiga qoyil! — K. Yashin, Hamza

— Barakalla, chevarim. Balli, himmatli qizim, — deb Nor ota soʻzini zavqlanib tugatdi. — Q. Muhammadiy

Barakalla, barakalla, ajab qilibsizlar! Xoʻp qilibsizlar! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. Maʼqullash, tasdiq maʼnosini anglatadi.

Barakalla, mana endi oʻzingizga keldingiz. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. Norozilik, qoniqmaslik maʼnosini anglatadi.

— Barakalla-ye! — dedilar masxara qilganday kulib. — E. Raimov, Ajab qishloq

[Kumush:] — Doʻppi tikib oʻtiribsiz-ku, mening oldimga chiqarmidingiz, barakalla sizga! — dedi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar