от
1.
Бирор нарсанинг (асосан, ноз-у неъматлар, экин ҳосили) кутилган даражадан мўллиги, сероблиги.
Барака кўтарилди. Барака ёʻқолди. Жанжалли уйда барака бўлмас. — Мақол
Ғўза чилла сувига қонсагина, хирмонга барака киради. — Газетадан
2.
Оллоҳ берувчи насиба, неъмат; эҳсон.
— Худо барака берсин, тераверинглар! — деб фотиҳа берди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Худо умрингга, молингга барака берсин. — Ҳамза
3.
Бирор нарса ёки ҳаракатдан келувчи фойда, наф; самара, унум.
Қайтган молда барака бор. — Мақол
Йиғлама, йиғидан ҳеч ким барака топган эмас! — А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар
Мени олиб нима барака топдинг? Нуқул ғавғога қоласан. — Ёшлик
4.
кўчма с.т.
Қўшалоқ кўсак ва шундай кўсакда очилган пахта; қўшалоқ мева.
Этакка ёпишган тўнғизтароқларни юлиб ташлаб, барака қидиришлари ҳам, ғўзалар орқасига яшириниб олганча, қизларга хом кўрак отиб шўхлик қилишлари ҳам — ҳамма-ҳаммасида алланечук қувноқ, зинҳор-зинҳор қайтиб келмас орзулар бор эди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол