ot 1. etn. Paranjining yelkadan yon tomonga osiltirib tikilgan ikkita yengsimon qismi, soxta yeng.
Quyoshdan va changdan oqarib ketgan, bandagiga katta yamoq tushgan paranjisi bu issiq havoda uni nihoyatda qiynab qoʻygani bilinib turardi. — A. Muxtor, Opa-singillar
Bir kun tannoz paranji yopinib, oldimdan oʻtib qoldi bandagi loy ham boʻlibdi. — Mushtum
2. Loydan yasalgan xom idishlarni kulollar charxida tekislash va silliqlash uchun ishlatiladigan charm, latta yoki kigiz.