sft. 1. Qovogʻi soliq, xoʻmraygan.
Badqovoq odam,
Kenja narigi stolda oʻtirgan badqovoq yigitga qaradi. — A. Qahhor, Sarob
Gitler ekan badqovoq, Odati xunuk, karquloq. — Boychechak
2. koʻchma Quyuq, haybatli (bulut haqida).
Tashqariga chiqib, koʻngli yanayam yorishib ketdi: badqovoq kulrang bulutlar uzoq-uzoqlarga chekingan. — A. Obidjon, Akang qaragʻay Gulmat