sft. 1. Baxti kulmagan, turmushdan yolchimagan; baxtsiz, baxti qaro, bebaxt.
Meni qargʻamang, qargʻamang badbaxt qizingizni, onajon! — Hamza, Boy ila xizmatchi
Manavi goʻdak — jigaringiz Nizomni ham badbaxt qilgan odamsiz. — S. Ahmad, Ufq
Koʻz ochib koʻrgani aldadimi — bas, shoʻrlik umr boʻyi oʻzini badbaxt va aybdor hisoblaydi. — Yoshlik
2. koʻchmas.t. Yaramas, ablah, shafqatsiz maʼnosidagi haqorat, qargʻishni ifodalaydi.
Ey, badbaxt, bultur birov paygʻambarlik daʼvosini qilib osilib oʻlgan edi, sen shundan ibrat olmadingmi, debdi. — Askiya
Badbaxt odamdagina rahm-u shafqat boʻlmaydi. — Fan va turmush
Tortmoqqa Yodgorda darmon qolmadi, Oʻz holiga badbaxt dushman qoʻymadi. — Alpomish