1. Oʻz vatani (yurti)dan boshqa joyga surilish, haydalish, quvgʻin.
Ayriliq ustiga endi badargʻasi ham chiqdi. — S. Abdulla, Mavlono Muqimiy
2. huq. Sud hukmi bilan boshqa yerga yuborish; koʻchirish, surgun.
- Badargʻa boʻlmoq Biror sabab, majburiyat bilan oʻzga yurtlarda surilib yurmoq; oʻz joyidan boshqa joyga haydalmoq. Otasi bechora boʻlsa, qancha vaqt el-xalqdan nomus qilganidan allaqanday shaharlarga badargʻa boʻlib, yaqinda keldi. — Hamza, Paranji sirlariBadargʻa boʻp chiqdik yurt-u qalangdan, Tutashib oʻt chiqar sening tanangdan. — Erali va Sherali
- Badargʻa qilmoq Oʻz joyidan boshqa joyga haydab yubormoq, quvgʻin qilmoq. Koʻp xalqlar oʻz vatanidan badargʻa qilindi. — Sharq yulduzi