Қидирув

Автомобилларга ёқилғи қуйиш шохобчаси

от Шароб қуювчи, косагул.

Меҳмонлар белларини маҳкам танғиб олган кўк саллали аёқчилар қўлидан қадаҳни олиб, шароб ичиб — М. Осим, Карвон ёʻлларида

от 1. Кемаларга ёʻл кўрсатиш учун денгиз қирғоғи ёки оролларга қурилган ва сигнал воситалари билан жиҳозланган минора кўринишидаги навигация қурилмаси.

Кема учун маёқ, сайёҳ учун компас, Ер учун Қуёш азиз бўлгани каби — Газетадан

2. кўчма Ёʻл кўрсатиб турадиган, ўрнак, намуна, ибрат бўладиган нарса; машъал.

Кенг, бепоён Шарққа маёқ Гул-гул ёнган Ўзбекистон. — Х. Расул

олм. айн. Қаер.

сфт. 1. Ҳар ерда санқиб, дайдиб юрадиган; дайди.

Саёқ юрсанг, таёқ ейсан. — Мақол

Кеча-кундуз кўча-кўйда тентираб юрдим саёқ, Сўзласа жон куйдириб ким, солмадим ҳаргиз қулоқ. — Ҳабибий

Ҳамма ёқ жимжит. Сой тарафдаги саёқ итларнинг ҳам овози ўчган. — С. Сиёев, Отлиқ аёл

2. Ёмон ёʻлларга юрадиган; ахлоқи бузуқ.

Саёқ аёл. Саёқ одам.

от 1. Дарахт шохининг уриш, ҳайдаш ва шу кабилар учун ишлатиладиган бўлаги, ундан махсус ишланган қисми; калтак.

Узун таёқ. Қуруқ таёқ.

Кал ўликни дарвозага олиб чиқиб, белини боғлаб, қўлига таёқ бериб кетибди. — Эртаклар

2. Шундай ёғоч (таёқ)дан тегган зарб.

Кимларнинг орқасида таёқ излари, Ҳали ҳам тўлқинланар қон денгизлари. — Ғайратий

3. Ҳасса вазифасидаги ёғоч; ҳасса.

Оёқ чарчаса, таёқ ярайди. — Мақол

Ота залварли таёғини қорга ниқтаб босиб, бардам қадам ташларди. — С. Анорбоев, Оқсой