sft. 1. Ayb ish qilgan kishi; gunohkor.
Ota Bolalari oldida aybdordek, hoʻl oʻtin vishillab sasiyotgan oʻchoqqa tikiladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. huq. Jinoiy ish qilgan, qonunga xilof ish qilgan, jinoiy javobgar kishi.
Navbatchi militsioner aybdorni olib chiqib ketdi. — H. Gʻulom, Mashʼal
Aybdor va loqayd rahbarlarga nisbatan murosasizlik qilib kelingan. — Gazetadan
3. sft. Jismoniy jihatdan kamchiligi, nuqsoni, illati bor; aybli.
Aybdor qiz.
— Bir koʻzidan aybdormi? — Shunaqa. — P. Tursun, Oʻqituvchi