«ахлоқ» бўйича 130 та натижа
от Муомала, хатти-ҳаракат одоби.
Аслини олганда, ахлоқ — маънавиятнинг ўзаги. — Газетадан
Раҳбар ахлоқидаги асосий нарса сўз ва иш бирлигини ўз фаолиятининг мазмуни деб билишдир. — Фан ва турмуш
сфт. Ахлоқ-одобга оид.
Ахлоқий принсиплар.
Бир вақтлар бу уйга онаси билан меҳмон бўлиб келган бир татар қизи русча бир ахлоқий романни унутиб қолдирган. — Ойбек, Танланган асарлар
сфт. Яхши тарбия кўрган; одобли, хушахлоқ.
Ахлоқли бола. Ахлоқли қиз.
Қишлоқ аҳли ишчан, ахлоқли. — Шайхзода
Врачлик касбини бажаришда ҳам ахлоқий омил ҳал қилувчи рол ўйнайди. — Фан ва турмуш
сфт. 1. Яхши тарбия кўрмаган, ахлоқ қоидаларига бўйсунмайдиган, интизомсиз.
Ахлоқсиз бола.
2. Ахлоқи бузуқ, суюқоёқ, фосиқ.
3. Одоб-ахлоқдан ташқари, одоб-ахлоқ доирасидан четга чиқадиган, одоб нормаларига хилоф, беадаб.
Ахлоқсиз хатти-ҳаракат. Ахлоқсиз гап.
а seducer
н moralness, well-bred, well- brought-up
тарбия Таълим, ахлоқ-одоб ва шу кабиларни ўргатиб, сингдириб, инсонни вояга етказиш, улғайтириш, ўстириш. Интернат тарбиясида ўсган бола. Абдураҳмон отаси ўл
н У этикет, ахлоқ-одоб қоидалари
хулқ, одоб-ахлоқ, феъл-атвор, ўзини тутиш поведение
этикет, (касбий) одоб-ахлоқ қоидалари этикет; (профессиональная) этика
['эθıк(ə)л] этикага (ахлоққа, одобга) оид; этик, этика...; ахлоқий, ахлоқ-одоб доирасида бо'лган
аржуманд эск. кт. Азиз, қадрли; қимматли. Фарзанди аржумандига гўдакликдан гўзал тарбия, ҳусн-ахлоқ берган. Ойбек, Навоий
Бу эртакда жоҳил подшоҳ ва Абу Али исмли донишманд табиб ўртасидаги муносабатлар тасвирланади. Подшоҳнинг касал хотинини даволаш учун Абу Али ўзига хос у
Шаҳзода Шавкат сирли кийикни қувиб, ўзга оламга тушиб қолади ва у ерда паризод Моҳистарага ошиқ бўлади. Бу саргузашт унинг ҳаётини бутунлай ўзгартириб
чегара (ахлоқий норма)
ахлоқсиз, ёқимсиз хулқли
ахлоқи бузуқ (хотин)
ахлоқи бузуқ аёл
