Қидирув

рвш. 1. Паст тезлик билан; секин.

Шоқосим ўрнидан турди, этагининг чангини қоқиб ўз чайласи томон аста жўнади. — Ойбек, Танланган асарлар

Тўқай устига тун қоронғилиги аста бостириб келаётган пайтда, у қамишлар орасидан чиқди. — С. Аҳмад. Уфқ

2. Паст даражадаги товуш билан; секин.

Мирзакаримбой яна ўшшайиб тикилди, аммо маслаҳатгўйлик билан аста гапирди. — Ойбек, Танланган асарлар

3. Сезилар-сезилмас даражада, шундай хатти-ҳаракат билан, секин.

Аста кўзини очмоқ. Эшикни аста ёпмоқ.

Аҳмад дик этиб туриб, елкамга аста уриб қўйди. — С. Сиёев, Ёруғлик

от Кийим ёки кўрпа, кўрпача сингари нарсаларнинг ички қавати, ички томонига тикилган материал.

Бўз астар. Кўрпанинг астари.

У чап қўлини силтаб тортди, кейинги силташда тўнининг астари тирр этиб йиртилди. — Ёшлик

сфт. Кийим астарига ишлатиш учун мос (мато ҳақида).

от Астар қилишга ярайдиган; астарбоп.

Астарлик чит. Астарлик газлама.

рвш. Секинлик билан, секин-аста.

Кечга яқин Гулнорнинг руҳи анча енгиллашди, иссиғи озайди, нафас олиши ҳам аста-аста дурустлашди. — Ойбек, Танланган асарлар

Қилар бўлса, нималарнидир аста-аста сўзлашиб, пиқир-пиқир кулишарди. — Ойдин, Келин ўғил туғди

рвш. 1. айн. Аста.

Отлар ўз-ўзидан аста-секин юриб кетди. — А. Қаҳҳор, Хотинлар

[Мастура Норга:] Ахир, сиз, қизиқсиз! Беш кун сабр қилинг, куёв-пуёвга чиқсин, бир ой, ярим ой ўцин, ундан кейин аста-секин қашлаб, ишга солайлик-да. — Ҳамза, Паранжи сирлари

Аста-секин бошланган чапак тобора авж олиб, соз овозини босиб кетди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. айн. Аста-аста.

Узоқдаги тоғ оралиқларидан бошланган қоронғулик аста-секин ҳамма ёққа тарала бошлади. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

[Раҳматилла] Аста-секин ўзини ўнғарди, уй-жой қилди, хотин олди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

3. Асталик билан ва давомий тарзда. зид. жадал.

Фолбинлик ва ғойибдан билиш сирларини очишга олимлар аста-секин яқинлашиб келишяпти. — Фан ва турмуш