Поиск

ot 1. Anqovga xos holat, xatti-harakat.

Boshda oʻzim anqovlik qildim. Boʻshasa, oʻz qoʻlim bilan qoʻzichoqday boqib oʻstirgan qizni eshikdan kirib kelgan begona odamlar qoʻliga topshirib oʻtirarmidim? — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Oʻzini anqovlikka solmoq Oʻzini anqov, merov qilib koʻrsatmoq.

Viktorning nimaga shama qilayotganini sezsa ham, oʻzini anqovlikka solib: — Qanaqa ishlardan? — dedi. — Z. Fatxullin, Soʻnmas yulduz

sft. Es-hushini hadeganda yigʻib ololmaydigan, gapga hadeganda tushunib yetolmaydigan; ovsar, esar.

Elmurod ichida: Anqovni topding, bilganingni maʼqullay ber, chol! — deb qoʻydi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Keksa eshon esa oʻz tajribasidan chiqargan loʻnda xulosani anqov otinoyiga chaynab bermoqda. — P. Tursun, Oʻqituvchi

fl. ayn. Anqovsiramoq.

— Yoʻq, — dedi Bashirjon anqovlanib, — tushunmadim. — N. Aminov, Yolgʻonchi farishtalar

fl. Anqovlardek dovdiramoq yoki oʻzini anqovlikka, ovsarlikka solmoq.

Ortiq uning tepasida nima qilarini, nima deyarini bilmay, anqovsirab turardi. — M. Mansurov, Yombi

Elmurod sekin kulib qoʻydi. Musa esa anqovsirab soʻray berdi: — Tavba! Buning ishqi nimaga ekan-a, ota? — P. Tursun, Oʻqituvchi